@mammusia-aleksandra-alka dokładnie, nie ma pojęcia, o czym pisze. Nie wiadomo też, na jakiej podstawie wnioskuje, możliwe, że np. chodzi do mentorów buddyjskich, zachłysnął się ideą bezosobowego rozpłynięcia z nirwanie, i automaycznie z tego zachwytu krytykuje wszystko, co wokół, skoro chrześcijaństwo jest osobowe, a człowiek jest stworzony na podobieństwo Boże, to człowiek szukając Boga szuka siebie, a więc szybka konstatacja, że człowiek rozpływa się w egoizmie. Oczywiście fakt, ze to nieprawda, łatwo zweryfikować choćby sięgając po podstawową wiedzę, tylko jak ustaliliśmy, lewacy nie szukają logicznych rozwiązań, opierają się na emocjach, jak zapewne ten tutaj, a szkoda, bo szukanie prawdy jest zawsze lepsze, niż fruwanie w obłokach oderwanych teorii… 🙂

Marek Celejewski nie jest Pan w stanie udowodnić, że nie istnieje możliwość, aby gdzieś na świecie istniał koń z wadą genetyczną, który miałby jeden róg. I chociaż możemy uznać, że prawdopodobieństwo takiej wady genetycznej jest bliskie zeru, to jednak nie jest zerem. Zatem na tej podstawie do momentu, aż to nie będzie zero może Pan ściśle w naukowy sposób powiedzieć, że wierzy, że taki jednorożec nie istnieje, bo prawdopodobieństwo istnienia takiej wady jest bliskie zeru.
To samo się tyczy czajniczka, który mógł przykładowo jako śmieć kosmiczny fruwać w przestrzeni kosmicznej, bo np. dostał się w przestrzeń kosmiczną po nieszczelności lub awarii śluzy danej stacji kosmicznej.
Owszem to jest wielce nieprawdopodobne, aczkolwiek również nawet gdyby prawdopodobieństwo wynosiło, 0,0000000000000000000001 to nie jest zerem, szczególnie gdy wejdziemy w analizę kwantową danego zagadnienia. Możemy też przyjąć coś abstrakcyjnego, że ten czajniczek tam dostał się w sposób abstrakcyjny, wówczas należy zadać pytanie, kto stworzył ten czajniczek. Russell takiego pytania nigdy nie zadał, bo wiedział, że odpowiedź jest niemożliwa, co później przestawił na przykładzie teorii zbiorów.
Dlatego przyjęło się semantycznie zaokrąglać pewne prawdopodobieństwa do zera, ale one nigdy zerem nie są. Zatem jeśli nie można ich ostatecznie sfalsyfikować zgodnie z metodą falsyfikacji Poppera, to nie można być w 100% pewnym słuszności.
Zatem jeśli nigdy nikt nie spotkał elfów, to założenie, że takie istnieją jest prawie równe zeru, ale nie jest zerem, bo np. człowiek jeszcze nie był w stanie zweryfikować i zidentyfikować wszystkich stworzeń żyjących w głębinach oceanów. (Zawsze może tam istnieć bezkręgowiec, którego odkrywca nazwie Elf 😉
Zatem pojęcie, że coś nie istnieje, jest pojęciem względnym.
Dlatego uznanie, że coś na 100% nie istnieje nie jest pojęciem naukowym, no chyba, że to zostanie udowodnione dowodem i sfalsyfikowane.
Dlatego mój wywód nie dotyczy kwestii nieistnienia, lecz falsyfikacji wg Poppera.
Uznałem bowiem, że skoro ja wierzę, że istnieje wielowymiarowość wszechświata, to ateista aby falsyfikować mój pogląd musi założyć (również uwierzyć), że istnieje tylko jeden wymiar. Czy może swoje założenie udowodnić? Być może, takie jest prawo falsyfikowania. Jeśli udowodni, to moja teza (wiara) przestanie istnieć. To samo się tyczy plaskoziemcow, że aby sfalsyfikować ich teorie, należy udowodnić, że Ziemia nie jest płaska, bo jest okrągła.
I odwrotnie, aby udowodnić, że jest okrągła, trzeba udowodnić, że nie jest płaska.
Dlatego nie zmuszam nikogo do udowodnienia, że nie istnieje Bóg.
To byłoby głupie, bo tego ja też nie jestem w stanie udowodnić, że istnieje.
Stwierdzam jedynie, że jeśli mamy koncepcję Absolutu wyeliminować w sposób naukowy, to musimy udowodnić, że wszystko powstało z przypadku począwszy od pierwszego kwarka i masy plazmowej.
Brak takiego ostatecznego dowodu bowiem dowodzi, że możemy tylko wierzyć w to, że Boga nie ma i nawet gdyby prawdopodobieństwo jego istnienia wynosiło jedną bilionową do potęgi entej, to zgodnie z tym co mówił Einstein, nie ma podstawy, aby nieistnienie Boga udowodnić.