Tak, szczerość to jest wartość. Obecny kanclerz Niemiec i jego partia też nie ukrywają co jest ich celem w europejskiej polityce. Tusk także potrafi być szczery gdy nie wie, że jest nagrywany. Dobrze jest wyłapywać takie szczere wypowiedzi polityków, bo wówczas wiemy z kim mamy do czynienia.

niestety powiedziała to, co zwykle jest przedmiotem cichego przyzwolenia unijnych elit. Z jednej strony fajnie, że palnęła prawdę, a z drugiej – w jakim my świecie żyjemy..

Krzysztof Ha zapytał mnie: czy jestem za wyjściem z UE? W mojej ocenie, to nie jest kwestia bycia lub pozostania, tylko to jest kwestia potencjalnych zysków i strat dla Polski. Gdyby nie istniało ekonomiczne i zarazem gospodarcze ryzyko dla Polski po wyjściu z UE, to byłbym za natychmiastowym wyjściem.
Uważam jednak, że takowe ryzyko istnieje i dlatego wolałbym, aby je mitygować.
Aczkolwiek wielu z Was ma 100% rację w tym, że neokomuniści się nie zmienią. Tak, zgadzam się z tym, to prawda. Mówiąc jednak o przeoraniu UE mam na myśli to, że wyborcy w poszczególnych krajach mogą całkowicie zmienić układ sił w UE do tego stopnia, że neokomuniści będą w UE w mniejszości. Zatem to wyborcy zmienią sobie przedstawicieli. I to jest realne patrząc na Włochy i to właśnie daje nadzieję. Dlatego jestem za tym, aby na chwilę obecną w UE zostać i poczekać na rozwój wydarzeń. (Może sama upadnie?) Ponadto trochę szkoda, gdybyśmy ponosili koszty wyjścia, a później okazałoby się, że w UE po wyborach komuniści mają tylko 30% głosów i zaczyna tam być „normalniej”. Ponadto, aby wyjść potrzebna byłaby społeczna edukacja pogłębiona dokładną analizą zysków i strat. Bez takiej szczegółowej analizy każda decyzja będzie zwyczajnie głupia. Kiedyś sam próbowałem analizować i wyszło mi, że dla naszego eksportu już bardziej opłacają się cła, niż bezcłowa wymiana handlowa wewnątrzwspólnotowa.
Ale to była analiza z „grubego palca”.
Brakuje szczegółowych takich analiz, brakuje oszacowania kosztów wyjścia z UE i całego scenariusza.
Dlatego tylko i wyłącznie ze względu na powyższe ryzyko dla Polski, jestem za pozostaniem.
Jeśli jednak to ryzyko nie byłoby zbyt kosztowne i Polska po wyjściu z UE mogłaby się lepiej rozwijać, to jestem za wyjściem.

Krzysztof Ha czy w UK, albo np. w Norwegii nie pracują Polacy? Przecież Polacy w Norwegii to największa mniejszość narodowa, licząca 110 301 Polaków. Przypominam, że Norwegia jest 4 najbogatszym krajem Europy 77 808 Dolarów przypada na jednego mieszkańca.
Do Norwegii można też popłynąć bez paszportu, bo chociaż nie jest w Unii Europejskiej, to jest
w Schengen. Czy Norwegia jest odizolowana poprzez to, że nie jest w UE?
Nie!
Rozwija się bardzo dobrze i jest też w EOG (Europejski Obszar Gospodarczy) czyli bardzo blisko współpracuje z krajami należącymi do Unii Europejskiej. Reasumując Unia Europejska nie daje nic więcej Polsce, czego nie miałaby Norwegia nie będąc w UE.
Jeśli chodzi o korporacje, to są w Polsce Korporacje np. z USA i bardzo dobrze się tutaj rozwijają.
Unia nie determinuje tego, że ktoś w Polsce może inwestować lub nie. Zatem o jakim innym bezpieczeństwie Pan mówi, co więcej daje Unia Polsce w porównaniu np. do Norwegii?
Jedyną korzyść jaką zauważam, to tylko ekonomiczną, że teoretycznie otrzymaliśmy więcej dotacji, niż wpłaciliśmy składek.
Aczkolwiek to tylko teoretycznie, ponieważ obsługa projektów UE to też są ogromne koszty i tego nikt w tym bilansie nie liczy.
Ale zakładając, że otrzymaliśmy więcej, to tylko taką korzyść widzę – ekonomiczną.
Sugerowanie natomiast, że polskie Uniwersytety nie współpracują z krajami z poza Unii jest farsą. Słyszał Pan o szkole polsko-japońskiej w Warszawie?
Zatem jeśli chce Pan mnie i czytelników przekonać, że Unia niesie dodatkową wartość, to proszę o konkretne przykłady co ma Polska, a czego nie ma Norwegia, jeśli chodzi o współpracę korporacyjną, akademicką itd. Oczywiście nie wspominam o Szwajcarii, bo ona nie współpracuje z EOG, ale to też ciekawy przykład zapewne wg Pana braku rozwoju i totalnego zacofania Szwajcarów. Tam to musi być pewnie totalna nędza i bieda, bo Szwajcaria nie jest w UE – prawda?

Uważam, że znacznie lepszym rozwiązaniem dla Europy od rozspadu UE poprzez wychodzenie z niej niezadowolonych państw jest jej powrót do pierwotnej idei wspólnoty gospodarczej państw suwerennych. Tylko czy to się uda, a jeżeli tak to kiedy, i jakie koszty poniesiemy zanim Unia wyleczy się z obłąkanych wizji niemieckich i neokumunistycznych. Dziś, w czasie kryzysów Europa, europejskie społeczeństwa zaczynają dostrzegać nieudolność rządów liberalno-lewicowych, więc warto poczekać co będzie się działo dalej, np. do kolejnych europejskich wyborów.