-
![Zdjęcie profilowe Radosław Kordowski]()
Radosław Kordowski zamieszczony w temacie Wiara
Jeśli ktoś wyśmiewa hipokryzję księdza, który składał pewnej kobiecie wulgarne i seksualne propozycje, to nie można mówić o ataku na Kościół, bo wówczas wychodzi jeszcze gorzej, że niby cały Kościół to właśnie tacy hipokryci.
Niestety to właśnie ten ksiądz prowadzący m.in program „Ziarno” postanowił swoim postępowaniem skutecznie zaatakować cały Kościół. 🙁
I to nie jest tak, że to jakiś wypadek przy pracy.
Jestem przekonany, że większość mężczyzn nigdy w życiu nie byłaby w stanie napisać takich słów do kobiety, jakie napisał ten nieszczęsny ksiądz rzecznik białostockiej kurii cytując:
„ (…) że będzie jeździł jak po szmacie”Czytając te wulgarne słowa (których całości nie będę tutaj przytaczal) pomyślałem, że to pewnie jakaś kolejna prowokacja i zmyślona historia wymyślona przez krytyków Kościoła.
Niestety to przytłaczająca prawda, a ksiądz przyznając się do niej na swoje wytłumaczenie powiedział jedynie, że nie wie co się z nim stało.
Jak się zatem bronić przed takim wewnętrznym atakiem na Kościół przez samych księży? Udawać, że to się nie dzieje, że tego nie ma?
To w mojej ocenie jeszcze gorsza hipokryzja.A może gdyby w Polsce były możliwe małżeństwa księży jak było to jeszcze możliwe do 1197 roku, to taki ksiądz mógłby sam wybrać, czy chce iść przez życie sam, czy z drugą osobą?
Zresztą to nie jest herezja, bo o tym mówili już sami apostołowie:„Biskup więc powinien być nienaganny, mąż jednej żony, trzeźwy, rozsądny, przyzwoity, gościnny, sposobny do nauczania, nie przebierający miary w piciu wina, nieskłonny do bicia, ale opanowany, niekłótliwy, niechciwy na grosz, dobrze rządzący własnym domem, trzymający dzieci w uległości, z całą godnością. Jeśli ktoś bowiem nie umie stanąć na czele własnego domu, jakżeż będzie się troszczył o Kościół Boży?
(1 Tm 3,2-5)Zatem może zamiast się męczyć, narażać na śmieszność cały Kościół, może lepiej byłoby, aby pokazać parafianom jak być dobrym mężem, ojcem, wówczas może nie dochodziłoby do tych seksualnych nieprawości?
A może i posługa Kościoła byłaby wówczas lepsza, bo zamiast teoretyzować można byłoby głosić słowo na podstawie praktycznych własnych domowych doświadczeń?
Tym bardziej, że w Piśmie Świętym nie ma wyraźnych tekstów nakazujących zachowywanie celibatu.
Są owszem sugestie, czy przykłady np. Jana Chrzciciela, ale umówmy się nie każdy jest w stanie wejść na taki poziom duchowości, aby poradzić sobie z samym sobą i seksualnym popędem.Ksiądz jest przecież tylko człowiekiem i poprzez tłumienie naturalnych potrzeb i zarazem tym potrzebom ulegając, sam wobec siebie staje się hipokrytą. Taki ksiądz wzmagając się ze swoją własną naturą wpada najczęściej w jeszcze w gorszy grzech, a z grzechem jest tak, że jak zaczynamy go akceptować, to nas wciąga coraz głębiej.
A przecież św Pawel już pisał:
„Pragnąłbym, aby wszyscy byli jak i ja (czyli żyli w celibacie), lecz każdy otrzymuje własny dar od Boga: jeden taki, a drugi taki. Tym zaś, którzy nie wstąpili w związki małżeńskie, oraz tym, którzy już owdowieli, mówię: dobrze będzie, jeśli pozostaną jak i ja. Lecz jeśli nie potrafiliby zapanować nad sobą, niech wstępują w związki małżeńskie! Lepiej jest bowiem żyć w małżeństwie, niż płonąć.”
(1 Kor 7,7-9)Nawet jeden z moich ulubionych ojców Kościoła Orygenes, aby nie być grzesznym hipokrytą zasłynął tym, że w wieku 18 lat obciął sobie genitalia.
Owszem słabe to było, ale młody Orygenes zastosował się w dosłowny sposób do fragmentu Pisma o tym, że lepiej uciąć sobie rękę jeśli miałaby doprowadzać do nieprawości. Oczywiście swój młodzieńczy czyn później sam krytykował, co zostało wykorzystane przeciwko niemu, ponieważ unieważniono Jego śluby kapłańskie, bo w tamtym czasie było takie prawo, że kapłanami nie mogli być eunuchowie, bo nawet papieże mieli posiadać żony i potomstwo.
Taki to paradoks, że wprowadzając celibat Kościół chciał uregulować kwestię m.in spadków, czy statusu dzieci papieży, a doprowadził do wzmagających się samych ze sobą młodych mężczyzn, którzy ulegając namiętnościom podważają moralny autorytet Kościoła.
Co o tym myślicie?
Czy nie lepiej byłoby, aby ksiądz miał wolny wybór – wolną wolę, czy chce żyć w celibacie jak Jan Chrziciel, czy jednak mieć żonę i dawać przykład parafianom jak być dobrym mężem i ojcem?14 Komentarzy-
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
Jakie, ten sam argument dotyczy mężczyzny, który jest związany ślubem z kobietą. Jeśli pokocha inna kobietę, to dlaczego nie miałby pójść do niej? Ano dlatego, że wiąże go inny ślub – małżeński czy kapłański. Przecież nie jest też tak, że żonaty mężczyzna nie miewa długich okresów celibatu. Miewa i wtedy tak samo się z tym zmaga, jak duchowny, a może gorzej, bo on wybrał małżeństwo w świadomości, że nie jest w stanie żyć w celibacie, a musi, by nie zdradzić żony. Zezwolenie na związek, bo mapociag do jakiejś kobiety to nie jest rozwiązanie problemu. Rozwiązaniem jest czystość i sposób, jak ja osiągnąć.
-
![Zdjęcie profilowe Roman]()
Słuszne spostrzeżenie ,Nawet apostołowie mieli żony, 1 Koryntian 9:5 ” 5 Czy nie mamy prawa zabierać ze sobą wierzącej żony, jak to czynią pozostali apostołowie, bracia Pana i Kefas?”.Poza tym z Biblii wynika, że w I wieku wielu chrześcijańskich nadzorców, w tym apostoł Piotr, miało żony (Mateusza 8:14; Marka 1:29-31; 1 Koryntian 9:5). Ze względu na szerzące się w ówczesnym świecie rzymskim niemoralne praktyki seksualne Paweł zaznaczył, że jeśli nadzorca jest żonaty, to powinien być „mężem jednej żony” i mieć „dzieci podporządkowane z całą powagą” (1 Tymoteusza 3:2, 4).Celibat nie był praktykowany przez chrześcijan w I wieku n.e.Paweł przecież ostrzegał współwyznawców przed ludźmi, którzy wypowiadają „zwodnicze natchnione wypowiedzi” i ‛zabraniają zawierania związków małżeńskich’ (1 Tymoteusza 4:1-3).Tak zwani Ojcowie Kościoła propagowali celibat .uważali oni, że stosunki seksualne są nieczyste i nie do pogodzenia z obowiązkami duchownego. Kościół katolicki narzucił celibat podczas soborów laterańskich w Rzymie w roku 1123 oraz 1139 i zajmuje takie stanowisko do dziś. Powstrzymało to utratę jego wpływów i majątku, do czego dochodziło, gdy żonaci księża zostawiali w spadku kościelne dobra swoim dzieciom.Jezus nie nakazywali zachowywania celibatu. Według Jezusa stan wolny nie jest „darem” posiadanym przez wszystkich jego naśladowców. Z kolei Paweł, pisząc o osobach pozostających w stanie wolnym, otwarcie przyznał: „Nie mam żadnego nakazu od Pana, ale podaję swą opinię” (Mateusza 19:11; 1 Koryntian 7:25).
Poniższa wypowiedź nie jest mojego autorstwa, aczkolwiek wyjaśnia kwestię związaną z celibatem.
Andrzej Gerlach
Celibat
We wczorajszych komentarzach wielu czytelników pojawia się pewien motyw dotyczący celibatu, któremu chciałbym poświęcić teraz chwilę uwagi. Otóż większość z Państwa kojarzy jedynie celibat z abstynencją seksualną i niewchodzeniem przez osoby duchowne w żadne związki małżeńskie. Nawet w świeckiej literaturze naukowej, te dwa pojęcia się łączy ze sobą i wydaje się to logiczne, że ktoś kto uroczyście ślubuje celibat nie wchodzi w związki małżeńskie i zachowuje wstrzemięźliwość seksualną.
Jakież więc było moje zdziwienie, kiedy w wielu archiwach kościelnych odnajdywałem zapisy z rozpraw w sądach biskupich, gdzie celibat był określany jako jedynie tylko bezżeństwo. Natomiast wstrzemięźliwość seksualna należało do ogólnie pojętej cnoty czystości chrześcijańskiej. Przeprowadziłem na ten temat burzliwą rozmowę z moim kolegą z dzieciństwa, a obecnie księdzem, profesorem prawa kanonicznego i dziekanem znanego wydziału prawa kanonicznego na bardzo znanej uczelni katolickiej i pojąłem wreszcie jak pokrętnie problem celibatu jest interpretowany przez naszych duchownych.
Otóż, jeżeli ślubowanie celibatu polega na ślubowanie bezżeństwa, to oznacza to tyle i tylko tyle, że taki diakon, bo celibat obowiązuje już na tym etapie święceń, lub ksiądz katolicki, zobowiązuje się jedynie do bezżeństwa. Natomiast księża z instytutów życia konsekrowanego, zakonnicy, mnisi oraz siostry zakonne i mniszki poza celibatem (a więc bezżeństwem) ślubują jeszcze czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, co wynika z samego prawa kanonicznego i reguł ich własnych wspólnot do których wstąpili. Rozumiecie Państwo różnicę?
Księży świeckich czyli potocznie mówiąc diecezjalnych obowiązuje zatem jedynie bezżeństwo czyli celibat i bezwzględne posłuszeństwo „swojemu biskupowi i jego następcom”, co ślubuje podczas swoich święceń kapłańskich. A co z ubóstwem i czystością? To nie ma już nic wspólnego z celibatem.
A teraz najważniejsze. Jeżeli zatem dwóch facetów w sutannach wskakuje sobie do łóżka, gdzie „poznają się bliżej”, lub do łóżka księdza diecezjalnego wskakuje jakiś świecki facet i także się ze sobą integrują, to czy w znaczeniu tak rozumianego prawa kanonicznego łamią celibat czyli bezżeństwo? Otóż nie. No, chyba że któryś z nich obiecuje temu drugiemu małżeństwo, w tym wypadku jednopłciowe. Ale jak znam tego typu „związki integracyjne” w naszym Kościele, to o obietnicach małżeńskich tam nigdy nie słyszałem.
Jesteście Państwo w szoku? Też tak miałem. Dodam tu jeszcze więcej. Teraz rozumiem dlaczego podczas przesłuchań w sądach biskupich pojawia się w protokołach, jakże ważne pytanie, czy ksiądz taki, a taki, obiecywał ci małżeństwo, albo planował je z tobą zawrzeć w jakiejś przyszłości? Wiadomo, że nie. A jak nie to bezżeństwo czyli celibat nie zostało tutaj naruszone, a zatem złożony ślub został zachowany. Sprytne? Genialne!!!
Dlatego Drodzy Prałaci, Kanonicy, Proboszczowie i prości jeszcze niedouczeni i niedoświadczeni młodzi wikarzy, którzy tak ochoczo odwiedzacie mój profil. Jak będziecie się wzajemnie „integrować i bliżej poznawać”, to nie zapominajcie o jednej, niezwykłej zasadzie. Możecie sobie wzajemnie wyznawać miłość, ślubować sobie wierność do grobowej deski, choćbyście mieli ten ślub złamać już następnego dnia. Ale niech was RĘKA BOSKA broni, abyście mieli sobie obiecywać małżeństwo, bo wtedy kłopoty i konsekwencje kanoniczne macie pewne jak Amen w pacierzu!!!-
![Zdjęcie profilowe Radosław Kordowski]()
Niesamowite, że w tej kwestii się z Tobą zgadzam Romanie. Również uważam, że wkradła się tutaj jakaś nielogiczność, że księża chociaż ślubują celibat, to nie ślubują czystości, jak inni zakonnicy i duchowni. I właśnie dlatego za wszelkie seksualne akty zgorszenia nie są wydalani ze stanu kapłaństwa, a jedynie są rozgrzeszani i przenoszeni na inną parafię. Tym samym dając argumenty dla krytyków Kościoła, że to hipokryzja.
-
![Zdjęcie profilowe Roman]()
Bo tu jest hipokryzja, oraz świadome przeciwstawienie się słowu Bożemu. Pogląd co do związku małżeńskiego, jest jasno określony w Piśmie Świętym
-
-
![Zdjęcie profilowe Ania]()
Powinni mieć wybór,jak żyć,w celibacie czy bez
-
![Zdjęcie profilowe Jan]()
Mają taki wybór. Dokonują go przed święceniami prezbiteratu. Prezbiterat jest drugim stopniem sakramentu święceń. Prezbiterów zwyczajowo nazywa się kapłanami lub księżmi.
W Kościele łacińskim kandydatów do święceń prezbiteratu obowiązuje celibat, możliwe jest jednak udzielenie tych święceń bezżennemu, wdowcowi lub żonatemu na podstawie indultu Stolicy Apostolskiej (np. przy konwersji duchownego z innego Kościoła). (źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Sakrament_%C5%9Bwi%C4%99ce%C5%84)-
![Zdjęcie profilowe Ania]()
Nie mają wyboru co do tego czy mogą mieć żony i dzieci
-
-
![Zdjęcie profilowe Ania]()
Nie mają jako księża,powinni mieć żony i rodziny
-
![Zdjęcie profilowe Jan]()
Przez 6 lat w seminarium wiedzą do jakiego stanu się przygotowują i mają świadomość z czym to jest związane, że nie będzie łatwo. Ja gdy ślubowałem swej ś.p. żonie to wiedziałem, że przyrzeczenia ślubne (miłość, wierność, i uczciwość małżeńska) są na całe nasze wspólne życie. Też nie jest łatwo ich dotrzymać.
-
-
-
-
-
-
Myślę, że najlepiej kiedy w swym życiu spełnia się wolę Boga a nie innego człowieka. Bóg powołuje nas do miłości, więc jeśli mężczyzna, który jest księdzem pokocha kobietę to co ma zrobić? Dziś musi wybrać pomiędzy miłością Kościoła i miłością kobiety, wiernością ślubom kapłańskim a byciem z kobietą, którą pokochał. To są dziś liczne ludzkie dramatyczne wybory księży, którzy złożyli śluby celibatu i posłuszeństwa biskupowi a potem pokochali kobietę.