Ostatnio pojawił się temat podniesienia kosztów zatrudnienia pracownika o 19,6%, co spowodowało ożywioną dyskusję 🙂
Podsumowując temat, chcę zaznaczyć, że nie jestem przeciwny zusowi czy utrzymywaniu jakiegoś poziomu podatków. Ale dla mnie jako Polaka i przedsiębiorcy wysokie koszty zatrudnienia pracownika są faktem. Chodzi mi tylko o przyznanie racji w tej jednej prostej sprawie. I ja się z tym zmagam i dla mnie to jest problem. Podnoszenie – a szczególnie podnoszenie o tak rekordową wartość, jak to zapowiedziano niedawno (19,6%) to bardzo duże dodatkowe obciążenie dla przedsiębiorców. Koszty zatrudnienia są u nas bardzo duże, niezależnie, czy nazwiemy ZUS podatkiem czy ubezpieczeniem. Dla mnie jest to ewidentnie podatek. Bo tak, jak płacimy różne podatki, by przyjechała do nas straż pożarna, jak będzie taka konieczność, tak samo płacimy inne, by móc się leczyć za darmo w szpitalu, jeśli trafi akurat na nas. Jeśli to nie jest podatek, tylko ubezpieczenie, uwolnijmy rynek ubezpieczeń, dajmy dowolność ubezpieczeń. Niech ZUS dalej funkcjonuje, ale kto chce, niech się ubezpieczy na własną rękę (zgodzę się, że ubezpieczenie może być obowiązkowe, ale niech kazdy sam wybierze, jestem pewien, że konkurencja spowoduje 1). podniesienie jakości usług, 2). spadek wysokości zusu). Co do tego, że emerytura jest wypłacana z tego, co odłożyliśmy; znowu się z tym nie zgodzę. Oczywiście tak to jest przedstawiane oficjalnie na stronach ZUS-u, w rzeczywistości jest tak, że dzisiejsze składki idą na dzisiejszych emerytów, a nas będą utrzymywać nasze dzieci i – raczej nie będą to wielkie kwoty. Na pewno to nie będzie szło ze składek, które odłożyliśmy, bo te pieniądze są wydawane na bieżąco. Emerytura jest raczej zwykłym świadczeniem socjalnym, opłacanym z podatków, którym jest ZUS. Jeśli to nie są podatki, to uwolnijmy rynek ubezpieczeń. I jeszcze jedno – cała ta zabawa w podstawy podatkowe, itp. powodują, że przedsiębiorcy są uważani za jakichś krezusów, złodziei, którzy płacą grosze pracownikom. Ludzie nie zdają sobie sprawy, ile naprawdę pracodawcy płacą na swoich pracowników. Pół biedy, gdy są to wielkie korporacje, gdzie jacyś menadżerowie przelewają milionowe kwoty bez mrugnięcia okiem, ale gdy są to firmy zatrudniające 5, 10, 20 osób, często pracodawca ręczy swoim majątkiem. Dla niego koszt zatrudnienia pracownika sięgający ponad 35% całej kwoty, którą na niego wydaje, to poważny comiesięczny wydatek. A jeśli rząd w planach ma jeszcze podniesienie tej kwoty, jaką musi ponieść, o 20%, to przechodzą mnie ciarki. Głównie dlatego, że to ja jestem takim przedsiębiorcą. Te opłaty są moim głównym zmartwieniem i myślę tylko, skąd wziąć na te wydatki w czasie zimy, gdy zleceń jest znacznie mniej. Rządzących to nie interesuje, a lud się cieszy, że ma taką dobrą władzę, której podnoszenie minimalnych wynagrodzeń literalnie NIC nie kosztuje, a nawet zyskają na tym, bo dostaną znacznie większy podatek i wg mnie głównie o to tutaj chodzi. Dostrzeżmy to. Potem możemy dyskutować, czy to jest OK, czy nie. Czy model socjalistyczny na kształt państw zachodniej Europy to dobry kierunek, czy niekoniecznie. Ale fakt, że go obraliśmy nie powinien budzić wątpliwości. I jeszcze jedno pytanie – czy rzeczywiście te obciążenia powinni ponosić przedsiębiorcy? Czy podnoszenie w tak dużym stopniu opłat przedsiębiorcom (19,6%) w momencie kryzysu i galopującej inflacji to najlepszy pomysł? Przecież nie ma lepszego sposobu, by tę inflację przyśpieszyć. Pierwsze co zrobią przedsiębiorcy, to podniosą ceny towarów i usług. I tak w kółko, a w międzyczasie nasza gospodarka przestanie być konkurencyjna na rynku europejskim, i to jeszcze zanim staliśmy się znaczącą potęgą gospodarczą (Niemcy są ciągle 7-krotnie silniejszą gospodarką od nas, przerastają nas 2-3 krotnie także inne zachodnie gospodarki).