Dobry tekst

Pogadaj z Cejrowskim – jestem przekonana, że tego typu zagrania ma opanowane 😉 Z innej beczki, moja mama lata w prywatnej firmie oficjalnie zatrudniana była na 1/4 etatu ze względu na składki, pracowała oczywiście na cały. Sama praca jej odpowiadała bo mały zakład poligraficzny, pracowała nareszcie w zawodzie. Ludzie byli ok ale… przyszedł czas emerytury to mało z głodu nie umarła i jej pracodawca nie musiał się tym przejmować. Ja dosyłałam jej trochę kasy z Au mimo, że sami klepaliśmy biedę. W zimie po mieszkaniu chodziła w kożuchu a stać ją było tylko na chleb z pasztetem. Mama nie była nierobem, patologią. Miała męża alkoholika, awanturnika z którym się rozwiodła. Została sama z 2 małych dzieci. Wychowywała nas i pracowała, chorowała, pracowała. Tata nie płacił alimentów, generalnie zaczął się poczuwać dopiero jak byliśmy w szkołach średnich. Tułała się po różnych sklepach, brała co popadnie byle jakoś związać koniec z końcem. Dziadkowie trochę pomagali. Jak wreszcie trafiła do prywaciarza, do tej drukarni to była zadowolona. Zgodziła się na te warunki, które jej zaproponował. Ja jestem w podobnej sytuacji i też zgodziłam się na moje korpo mimo, że wiadomo jak sie w korpo pracuje. Mimo wszystko moi Skandynawowie płacą mi chociaż wszystkie świadczenia, składki, urlopy, zwolnienia, dodatki – dla mnie to ogromny atut.