Kiedyś byłem świadkiem ciekawego wydarzenia, było to chyba w przeddzień Święta Energetyka – patronem energetyków jest św. Maksymilian Kolbe. I z tej okazji zakład PGE Dystrybucja w Rzeszowie lubił brać pod skrzydła i podsuwać mikrofon panu Stanisławowi Szpunarowi – więźniowi nr 133 KL Auschwitz (z pierwszego transportu) – katolika (wtedy jeszcze to był obóz dla polskiego ruchu oporu). Był on świadkiem pamiętnego apelu, na którym Kolbe wyszedł z szeregu i ofiarował swoje życie za innego więźnia. Drugim więźniem Auschwitz z tego rzeszowskiego środowiska był Aleksander Szymański, ówczesny prezes Podkarpackiego Okręgu ŚZŻAK. Agnieszka, Sekretarz Okręgu, poprosiła mnie wtedy, żebym jej pomógł odprowadzić pana Aleksandra do salki konferencyjnej w PGE Dystrybucja (byliśmy wtedy w budynku obok – w biurze Koła Rzeszów ŚZŻAK), gdzie było kameralne spotkanie z kilkoma dyrektorami. Byli tam pan Szpunar i Szymański. Krótko wygłosili swoje świadectwo, trochę przy okazji żartując (piękne jest to poczucie humoru starych akowców). Jeden z dyrektorów zapytał, ilu jeszcze takich byłych więźniów Oświęcimia żyje na Podkarpaciu. Ci, niewiele zastanawiając, wskazali na siebie – No, ja i on. Szkoda, że nie miałem wtedy aparatu, by nagrać chociaż z ręki to zdarzenie. Ale pomyślałem, ze przyjadę następnego dnia na uroczystość Święta Energetyka z całym osprzętem (statyw, rejestrator itp.), tam pewnie pan Szpunar opowie znowu swoje świadectwo (nie pamiętam, czy pan Szymański też miał być, chyba nie). Byłem już o 8. Agnieszka (sekretarz Okręgu ŚZZAK) podeszła i powiedziała, że pana Stanisława niestety nie będzie. Przewrócił się i złamał nadgarstek. Zmarł 3 miesiące później.. Na szczęście udało mi się zarejestrować inne spotkanie z panem Szpunarem. Miało to miejsce w rzeszowskim ratuszu, gdzie zabrał głos, by przedstawić kilkuminutową relację z czasów okupacji, wywołując ciarki u obecnych. Dzisiaj już ani pana Szpunara ani pana Szymańskiego nie ma z nami, a to jest jedyne nagranie, które udało mi się zrobić. Mimo, że umawiałem się z nim na spotkanie i dłuższy wywiad…