-
-
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
właściwie nie mam doświadczenia z dzisiejszą młodzieżą. Mam paru znajomych w wieku 17-23, ale oni raczej są aktywni, nietypowi. Z kolei moje są jeszcze za młode, by coś powiedzieć na podstawie ich zachowań, albo też mamy bardzo nietypowy model egzystencjalny. Mogę więc jedynie porównywać do siebie w tym wieku, ale to też bez sensu… 😉 a co do mnie, to raczej mnie nie było w domu, niż byłem. Wszystkie dziury zbadane i baza na co drugim drzewie…
-
![Zdjęcie profilowe Aleksandra]()
Ja nigdy nie byłam typem extremisty czy sportowca. Jako dziecko byłam cicha i spokojna, wolałam najpierw pomyśleć potem zrobić a robiłam wszystko raczej wolno i dokładnie 😉 Oczywiście lubiłam być poza domem jak wszystkie dzieciaki w moim wieku. Wychowywałam się na dużym osiedlu gdzie wystarczyło wyjść przed dom i było pełno dzieci. Mnie nie dziwi, że moi synowie nie przepadają za sportem ale to siedzenie w ciemnym pokoju mnie przygnębia. Ja zawsze lubiłam kontakt z naturą.
-
![Zdjęcie profilowe Ania]()
Ja mam doświadczenie z młodzieżą i z małymi Dlatego 100,% się zgadzam z tym obrazkiem,tak niestety jest…
-
-
-
Niestety tak trochę jest. My jak zwykle ferie w mieście i mój 13 letni syn przesiedział prawie całe w domu i większość dnia w piżamie. W pierwszym tygodniu z kolegą spotkał się 3 razy ale kolega pojechał do babci. I dla niego to ok. Jak go z domu wyciągam to idzie jak za kare. O starszym to nawet nie będę wspominać 😉