Ok krótko:
kawiarnia Szkocka, w której przed wojną spotykała się śmietanka lwowskich matematyków, m.in. Stefan Banach czy uczeń jego Stanisław Ulam, współtwórca amerykańskiej bomby termojądrowej. W restauracji były stoli marmurowe, po których było łatwo pisać ołówkiem, stąd wybór padł właśnie na to miejsce. Panowie rozwiązywali dla rozrywki nierozwiązane dotąd problemy matematyczne, potem przychodziła sprzątaczka i wycierała wszystko ścierką. W końcu jeden ze studentów zabronił jej wycierać, zanim wszystkiego nie przepisze. Któregoś razu żona Banacha wpadła na pomysł, by podarować im zeszyt, w którym formułowali zagadnienia matematyczne i wyznaczali nagrodę za rozwiązanie (te nagrody były w stylu gęś albo kawa). Księga potem została wywieziona z okupowanego przez sowietów Lwowa i dziś funkcjonuje jako Księga Szkocka, została nawet opublikowana na Zachodzie. Wielu zagadnień nie rozwiązano do tej pory. Ze Stefanem Banachem wiąże się jeszcze jedna (choć na pewno niejedna!) ciekawa historia. Któregoś razu ze Stanów przyjechał znany matematyk i położył przed Banachem czek z wpisaną jedynką. Powiedział, że może dopisać tyle zer, ile chce, pod warunkiem, że wyjedzie do Ameryki. Odpowiedział mu, że nigdy nie opuści Polski. I to właśnie ten budynek kawiarni Szkockiej na zdjęciu, gdy tam byłem, mieściła się tam placówka jakiegoś banku, ale zdaje się, że dzisiaj znowu tam jest restauracja.

ok