-
ŚDM w Krakowie – 2016. Moje ulubione zdjęcie, które tam zrobiłem (z kolekcji 680). Ma w sobie coś – i egzotykę pielgrzymów (Peru), i błoto, i duży obszar, na którym ustawiono, jeśli dobrze pamiętam, 1500 namiotów, w każdym mogło nocować nawet 10 osób. Ja byłem w obsłudze jako wolontariusz i spędziłem tam tydzień. Nie widziałem papieża, bo w tym czasie mieliśmy służbę, ale nie przeszkadzało mi to. Słuchaliśmy transmisji w kieszonkowym radiu, będąc parę km od wydarzeń.
![]()
12 Komentarzy-
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
Mnie jeszcze nie było na świecie 🙂 Ale ja dość późno oprzytomniałem, jeszcze w latach 2000 (2003?) byłem w Krakowie podczas pielgrzymki Jana Pawła II, ale mnie wtedy nie ciągnęło tam niestety. Idąc z rynku na Kazimierz przechodziłem nawet trakt, którędy papież miał wkrótce jechać. Oczywiście szkoda mi trochę teraz, ale widać tak miało być.
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
to mój samochód, civic. Kupiłem go wtedy za 1250pln tylko po to, by pojechać na ŚDM, miałem go przez miesiąc. Był ładny, ale niestety dość słaby:) nie za dobry na nasze górki
![]()
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
przerwa na kawę. Przez pole przeszła wtedy ulewna wichura, zniszczyła jakieś 10% namiotów. byliśmy totalnie przemoczeni, bo biegaliśmy od namiotu do namiotu i zamykaliśmy zamek. Te, które pielgrzymi zostawili otwarte, rwały się momentalnie od wiatru, który wbijał się do środka i porywał je jak żagle 🙂
![]()
-
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
rzeczywiście tak było : ) po powrocie zebrali się wtedy w dużym namiocie, w którym wydawano posiłki (było tam przynajmniej kilkaset osób) i zaczęli radośnie śpiewać po hiszpańsku do gitar i bębnów i tańczyć. Śpiewali m.in. tę pieśń do tekstu Ap 12
Potem wielki znak się ukazał,znak wielki na niebie,niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie królewska korona z gwiazd dwunastu; jest brzemienna i woła, cierpiąc bóle i męki rodzenia
Ta pieśń ma taki radosny refren „lalalaj lalalaj”, a w tle za ich plecami te porwane strzępy namiotów 🙂
-
-
-
-
![Zdjęcie profilowe Jan]()
To ja za takich jak Ty zaliczyłem kilka papieskich pielgrzymek do Ojczyzny. Niech sobie przypomnę gdzie byłem (ale bez lat, bo nie pamiętam). Byłem 3 razy w Krakowie, w Radomiu, w Rzeszowie, i w Skoczowie. W 1983 (w czasie studiów) byłem w służbach porządkowych w czasie spotkania z papieżem w Mistrzejowicach. Młody byłem i w naszym papieżu zakochany, jak wielu Rodaków w tamtym czasie, wyjątkowym w naszych narodowych dziejach.
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
rzeczywiście warto pamiętać o formacie tego Człowieka. Dzisiaj minęło już trochę czasu i ten obraz zdaje się zacierać, a diabeł z tego korzysta z całą mocą
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
czytałem parę encyklik i sa mnie mnie bardzo wazne, na pewno Evangelium Vitae. Czytałem ją nie będąc nawet w Kościele i sporo we mnie zmieniła. Zrozumiałem wtedy pewne rzeczy 🙂 oczywiście czytałem ją kilkukrotnie, na wyrywki. Kremówki też jadłem 🙂 ale to z innych powodów 🙂 najlepszym owocem Jana Pawła II jest jego przekaz, nauka. Niestety nasz naród nie dorósł do tego, co mówił do nas po 1989
-
![Zdjęcie profilowe Jan]()
Też sporo czytałem (w czasie studiów), bo potem praca, dzieciaki, więc życie zawodowe i rodzinne pochłaniało mnie prawie całkowicie. Ale encykliki są trudne do zrozumienia dla przeciętnego czytelnika, dla mnie także. Wolałem czytać takie pozycje jak np. „Rozmowy z Janem Pawłem II André Frossarda.
-
![Zdjęcie profilowe Łukasz]()
nie znam… widze, że to jest książka z samego początku pontyfikatu. Postaram się zapamiętać, może kiedyś mi wpadnie w ręce. Z takich publikacji świetne są wspomnienia ks. Mokrzyckiego „Sekretarz dwóch papieży”. Opisuje sporo ciekawych szczegółów z zaplecza Jana Pawła II. Ja spotkałem się z Mokrzyckim jako bpem na mszy odprawianej przez niego w Mostach Wielkich na Ukrainie, podczas poświęcenia odbudowanego kościoła. Jakoś wtedy natknąłem się na tę książkę i raczej to nie był przypadek. Bardzo fajny przystępny człowiek, chociaż nie zdołał się niestety dogadać z grekokatolikami (chciał oddać katolikom niektóre świątynie, na co Ukraińcy kazali mu wracać do Polski)..
-
-
-
-
-
-
-
Rewelacja!
Ja mam wspomnienia z pielgrzymek papieża Jana Pawła II do Ojczyzny. Jako osiemnastolatek szliśmy z braćmi (mam trzech) nocą w parafialnej pielgrzymce do Krakowa, gdzie na krakowskich Błoniach zgromadziło się około 1 miliona wiernych, którzy chcieli bezpośrednio zobaczyć i słuchać swojego byłego kardynała, pasterza krakowskiej archidiecezji. To był czerwiec 1979 roku.