chyba jesteś zbyt surowa. Nie wiem, czy to dzisiaj są najlepsze czasy Kościóla, czy raczej te, gdy po ziemi chodził św. Franciszek, a Kościół zakładał uniwersytety, w których biskupi byli profesorami, wprowadzał innowacje, które bezpośrednio powodowały skokowy rozwój cywilizacji europejskiej. Oczywiście renesansowa propaganda otworzyła rozdział deprecjonowania dokonań Kościoła. Jest parę książek na ten temat. Mnie nie dziwią grzechy ludzi Kościoła. Każdy je popełnia. Weź Aarona – którego Bóg namaścił na usta Mojżesza, miał być jakby jego prorokiem, a Mojżesz dla niego jakby Bogiem (dziwnie brzmi, ale cytuję za Biblią). I co zrobił Aaron, gdy Mojżesz poszedł na górę Synaj? Izrael zaniepokojony długą nieobecnością Mojżesza prosił Aarona o nowego boga dla nich. Aaron kazał przynieść biżuterię ze złota i wytopił im cielca, jako boga, który wyprowadził ich z ziemi egipskiej. Mojżesz wrócił o kazał zniszczyć cielca, Bóg pokarał ich śmiercią kilku tys. izraelitów. Aaron dalej był kapłanem Izraela i ustami Mojżesza. Tacy jesteśmy – grzeszni. Skoro nawet Aaron dopuścił się takiego grzechu, a Bóg nie zabrał mu funkcji, to kim ja jestem, żeby osądzać Kościół? Starczy czytać Biblię, tam jest wszystko, ostatnio wklejałem fragment z Ks. Machabejskiej o tym, jak powstała jedna religia, a kto choćby miał w domu księgi Prawa, kto był obrzezany, kto próbował wypełniać Prawo, to był zabijany.

Co do Twojego cytatu, opisuje Rzym z jego 7 pagórkami. Gdy św. Jan pisał te słowa, Rzym był stolicą pogańskiego imperium, które prześladowało chrześcijan.