a propos. Znam współnotę katolicką, której jednym z charyzmatów jest chodzenie we dwóch. Chodzą po domach, po ulicach (również w Polsce, kiedyś opowiadałem jednym SJ, to byli bardzo zdziwieni, że coś takiego jest w Kk). Później można posłuchać świadectw spotkań z ludźmi, zwykle po takiej akcji jest kilkadziesiąt osób, które właśnie szły sobie odebrać życie, podeszli np. do gościa, który siedział na ławce, zaczęli mu mówić o Bogu, on wyciągnął linę spod ławki i powiedział, że właśnie szedł sobie odebrać życie. Katolikom nikt nie zabrania lektury żadnych stron, nie ma listy stron zakazanych, mogą dowolnie czerpać wiedzę z wszelkich źródeł, niejednokrotnie są to dzieła protesntackie, bo choć braku zgodności zasad wiary, to bywa, że protestanci świetnie piszą o Duchu świętym. Poznałem Ojca kapucyna, który pisał pracę mgr w oparciu o cykl audycji autora protestanckiego. Oczywiście jako katolik jestem za radykalizmem w kwestiach wiary 🙂 Ale ffaktem jest, że protestanci pewne rzeczy opisali lepiej, dopiero niedawno Kk zaczął dorównywać im kroku w kwestii publikacji np. w dziedzinie biblityki. Gdyby Kk zamknął się na prace protestantów, to naprawdę musiałby czasem wynajdować koło