@joostyn Janie nie dzieliłbym tak bardzo umysłów na ścisłe i humanistyczne, każdy powinien mieć trochę tego i tego, co z humanisty, który nie potrafi liczyć czy choćby myśleć logicznie (logika to też nauka ścisła), z kolei co z umysłu ścisłego, który nie potrafi wchodzić w relacje czy komunikować swoje myśli. To nie jest tak, że jak już jest umysł ścisły, to jest usprawiedliwiony z czegokolwiek – bo nie jest 🙂 myślę, ze wielu poetów było umysłami ścisłymi – Norwid – sądząc tylko po jego pisarstwie. Chyba w ogóle wielu poetów. Co do pisarzy – chyba ci lepsi też. Bo jednak struktura całego utworu, pilnowanie się pewnych zasad, są bardzo ważne. Ja sam studiując chwilę na astronomii byłem bardzo płodny jeśli chodzi o pisanie, wracając z zajęć przez park układałem w głowie wiersze. Właśnie skupienie na matematyce mnie tak inspirowało i układało w głowie 😉 – a co do samych wyborów, ja specjalnie urwałem się z imprezy u znajomych, żeby zdążyć jeszcze zagłosować. Nie głosowałem na Obajtka, ale na 3 osobe z listy – znałem ją lepiej od Obajtka. W sumie z całej listy PIS z lokalnego podwórka znałem 2 osoby (Leniart, Ortyl) i 2 z wielkiej polityki (Obajek, Kuchciński). Zagłosowałem zgodnie z własnym sumieniem. Czemu nie na „polexit”? nie wiem, co to jest, kto. Oczywiście przydałby się nam drugi Farrage w europarlamencie, ale sądzę, że tę rolę lepiej wypełni sprawny polityk Konfederacji, niż ktoś mało doświadczony spoza polityki. Albo ktoś taki, jak Jaki czy Tarczyński. Alternatywą dla polexitu jest reforma Unii, wycofanie się z kilku zgubnych kierunków. W Niemczech Zieloni zanotowali spory odpływ elektoratu. W europarlamencie takiego znaczenia nie ma to, ilu jakichś posłow dostanie się z Polski, ale ilu jakich tam będzie w ogólnym rozrachunku. Nawet gdyby u nas PO dostało 100%, a przeważyliby ich zwolennicy reform z innych państw, to by wystarczyło do zmian. Oczywiście wyniki w Polsce są probierzem tego, jakie są u nas tendencje i sympatie na daną chwilę. Niestety wesoło to nie wygląda – właśnie zginął żołnierz na granicy, a połowa Polaków i tak zagłosowała za partiami, które ganiały z torbami z Ikei i wyzywały pograniczników. Z kolei Lewica – również ze sporym poparciem, nie wiem, za co, otwarcie mówi o oddaniu suwerenności w zamian za pewne profity obecności w UE. Jedynie kalkulacje Radka dają jakieś nadzieje, bo na pierwszy rzut oka niestety wesoło nie jest. Dlatego warto się trochę odciąć od polityki i zająć własnym najbliższym środowiskiem ludzi, którzy myślą rozsądnie. Niestety polityka powoduje, że mam coraz większy dystans do własnej ojczyzny i własnego narodu. Nie mieści mi się w głowie, jak można podejmować takie wybory.