Czy ochrona słabszych ma barwy partyjne? 🛡️🇵🇱

Często daje nam się narzucić narrację, że dbanie o zwierzęta to postulat wyłącznie lewicowy. Jako osoby o poglądach konserwatywnych, nie możemy godzić się na takie uproszczenie. Prawda jest taka, że szacunek do Bożego stworzenia leży u podstaw naszej cywilizacji i wiary.

Dla chrześcijanina dbanie o stworzenia słabsze to nie wybór, a obowiązek.

Biblia wielokrotnie podkreśla, że Bóg troszczy się o całe swoje stworzenie. Księga Przysłów (12:10) mówi jasno: „Sprawiedliwy dba o potrzeby swoich zwierząt, lecz najłaskawsze czyny niegodziwych są okrutne”. Troska o zwierzęta jest zatem cechą ludzi prawych, miłych Bogu. Bóg zawiera przymierze nie tylko z ludźmi, ale ze wszystkimi żywymi istotami (Rdz 9:10).

Ochrona bez wyjątków – od dzieci po „braci mniejszych”

Współczesna lewica często kładzie nacisk na zwierzęta, próbując nimi zastąpić tradycyjny obraz rodziny i relacji międzyludzkich. To błąd i ideologiczne zagubienie. Jednak jako prawicowcy nie możemy popadać w drugą skrajność. Naszą domeną powinna być ochrona każdego życia:

Dzieci: Jako najcenniejsze i najbardziej bezbronne Boże stworzenia, wymagają naszej bezwarunkowej walki o ich bezpieczeństwo i przyszłość.

Ludzie w potrzebie: Dorośli, starsi czy prześladowani – solidarność z nimi to sprawdzian naszego sumienia.

Zwierzęta: Zostały nam powierzone pod opiekę, a nie pod tyranię. Serce, które potrafi kochać dziecko i dbać o bliźniego, nie może pozostać głuche na ból psa czy kota.

Nie dajmy się podzielić narracjom, które każą nam wybierać. Prawdziwy konserwatysta to dobry gospodarz, który chroni to, co słabe i zależne od niego. Nie ma barw partyjnych w byciu przyzwoitym człowiekiem. Dbanie o zwierzęta, dzieci i potrzebujących to po prostu realizacja Bożego planu, w którym człowiek jest opiekunem, a nie niszczycielem.