Bolesław Usow – bohater wojenny, w 1944 odznaczony Virtuti Militari, po wojnie prześladowany przez Urząd Bezpieczeństwa, zginął w wypadku z zieloną ciężarówką (okoliczności niewyjaśnione, dokumentów powypadkowych brak).

W zderzeniu z „zieloną ciężarówką” zginęli inni partyzanci z Oddziału Usowa m.in. koło Słupska – Bogumił Męciński ps. „Władka”.

Bolesław Usow ur. 18 lipca 1913 roku w Rypinie, w latach 1934-35 odbył służbę wojskową w 67. pułku piechoty w Brodnicy. Następnie podjął studia na Wydziale Leśnym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

Podczas wybuchu wojny 1.09.1939 r. brał udział w obronie stolicy.

10 września 1943 roku gestapo otacza Nadleśnictwo Huta Krzeszowska i aresztuje Nadleśniczego Bolesława Usowa z paroma innymi działaczami podziemia.

W Biłgorajskim więzieniu Bolesław był brutalnie torturowany, 24 września 1943 roku została zrealizowana akcja pod dowództwem kpt. „Żegoty” (Tadeusza Sztuberg-Rychtera) uwolnienia więźniów.

Bolesław Usow ps. Konar wielokrotnie uczestniczył w brawurowych akcjach przeciwko okupantowi za co został odznaczony w 1944 Virtuti Militari.

NKWD wsparte współpracą z UB, na postawie list przygotowanych przez lokalnych komunistów, rozpoczęło już w sierpniu 1944 roku aresztowania i wywózkę do sowieckich łagrów co aktywniejszych akowców. Był to jednak łagodniejszy wymiar kary.

Pewnego dnia odwiedził Bolesława Usowa oficer sowiecki i poinformował, że ma rozkaz go… rozstrzelać. Przeprowadził jednak wcześniej wywiad wśród mieszkańców i zmienił decyzję.

Bolesław wyprowadził się z Huty. 10 listopada 1945 roku zostaje Nadleśniczym w Nadleśnictwie Kwidzyn, tam zyskuje duże uznanie jako fachowiec, ale również jako człowiek i żołnierz niepodległościowego podziemia.

W powojennej Polsce prześladowany, gnębiony przez Urząd Bezpieczeństwa, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach 30 lipca 1954 roku w wypadku drogowym.

Czy uda się kiedykolwiek wyjaśnić prawdziwe okoliczności śmierci Bolesława Usowa ps. Konar ?