Każde życie

Przemierzyłem polskie więzienia od południa do północy, od zachodu po wschód i poznałem bardzo wiele osób rozmawiając o Nim.
Jak skomplikowane są losy ludzi, którzy kierowali się w życiu głównie nienawiścią, trudno opisać prostymi słowami…
Spotykałem zbójów którzy nienawidzą Służby Więziennej, uważając ich za wrogów.
Spotykałem funkcjonariuszy, którzy nienawidzą zbójów, bo widzę w nich szkodników, problem, widzą (tylko) zło.
A każdy z nich to człowiek.
Żeby to złapać i spojrzeć inaczej potrzeba przejść „przeszczep normalności” i pozwolić sobie na zobaczenie w drugim człowieka. Pozwolić drugiemu żyć. Chcieć zobaczyć Prawdę.

Jeszcze za kratami czytałem Słowo, widziałem że mówi o „nowej normalności”, czułem, że porusza moje serce, ale wiedziałem, że to za mało. Trzeba było działać.
Wkurzał mnie apel. Zacząłem wstawać przed apelem i już nie wkurzał. Wkurzał mnie strażnik, więc zacząłem sobie wyobrażać, że on ma rodzinę, swoje problemy, ból głowy. Zamiast atakować, pytałem „Czy wszystko w porzadku”? Zdziwiony nieraz odpowiadał i wtedy pękał jakis mur… Wkurzał mnie współwiezień, bo podejrzewałem go o najgorsze, zacząłem więc pracować nad tym, aby polubić… siebie, co pomagało mi zrozumieć ziomków z celi. Walczyłem, aby zobaczyć w nich człowieka. Aby w każdym widzieć człowieka.

Kiedyś przechodziłem normalnie obok aborcji, bo myślałem że mnie nie dotyczy. Dzisiaj wiem, że życie w normalności, jaką przedstawia Słowo, pokazuje że każde życie ma znaczenie.
Ten w pudle, ten poza padłem i ten w brzuszku to człowiek. Tak samo ważny i cenny.
Nienawiść zaślepia, szczególnie nienawiść do samego siebie blokuje nas przed zobaczenie w innym osoby.

A zainspirował mnie do tego wpisu chłopak, który w Gdańsku podszedł do mnie i zapytał, skąd ta fajna bluza, którą kupiłem od Bractwo Małych Stópek i dumnie noszę, od kiedy przejrzałem na oczy, bo jest super:) Grzegorz Czerwicki