Pamiętajmy o Obrońcach Wizny! 🇵🇱️

7 września 1939 roku miała miejsce bitwa nad Wizną. 360 żołnierzy, w tym 20 oficerów Korpusu Ochrony Pogranicza dowodzonych przez kapitana Władysława Raginisa stanęło do walki z liczącym 42 tysiące żołnierzy XIX Korpusem Pancernym pod dowództwem generała Heinza Guderiana. Na przeszkodzie stanęły Niemcom polskie umocnienia, utrudniające przeprawę przez Narew. Pomimo zmasowanego ostrzału niemieckiej artylerii i ataku z powietrza trwających do 9 września polski opór nie został złamany. Kpt. Raginis, by podnieść ducha walki wśród swoich żołnierzy złożył, wraz z dowódcą artylerii por. Stanisławem Brykalskim, przysięgę, że żywi nie opuszczą bronionych pozycji.

Nic nie szło po myśli hitlerowców. Poirytowany tym Guderian postanowił osobiście przybyć na miejsce bitwy, by znalezć przyczynę zatrzymania swoich wojsk. Doszedł on do wniosku, że skoro nie da się pokonać Polaków atakiem frontalnym, należy ich odizoliwać. Rozpoczęto, więc izolację poszczególnych bunkrów i niszczenie ich. Udział w tym brały czołgi i saperzy. Cel został osiągnięty 10 września wciąż bronił się schron na Górze Strękowej dowodzony przez kpt.Raginisa. Niemcy zażądali, by załoga poddała się, grożąc rozstrzelaniem jeńców. Raginis był ciężko ranny, przy braku realnej możliwości obrony, wyczerpanej amunicji – postanowił poddać schron. Po opuszczeniu schronu przez załogę rozerwał się granatem, dotrzymując danego słowa.
W Wiźnie znajduje się tablica ku czci obrońców odcinka: „Przechodniu, powiedz Ojczyźnie, żeśmy walczyli do końca, spełniając swój obowiązek”.
Wydarzenie to upamiętniła w swoim utworze 40:1 szwedzka grupa metalowa Sabaton.