Ja też się nie dziwię. Mało tego nawet chyba nie chcę, żeby moi synowie dzieci mieli bo przyszłość ich nie rysuje się różowo. Nie zmienia to faktu, że to bardzo smutne… tak się kończy cywilizacja.

Nie wiem, mama wspomina, że było biednie ale ona była samotną matką a tatuś się migał od alimentów. Jednak z rodzicami mieszkali tylko pierwsze 2 lata małżeństwa. Jak ja miałam rok dostali przydział w blokach (3 pokoje z kuchnią). Jak miałam 7 lat się rozwiedli. Na kolonie jeździliśmy (ja i brat) co roku prawie za darmo na 3 tygodnie. Zajęcia sportowe mieliśmy za darmo, zajęcia pozalekcyjne za grosze. Miejsc w przedszkolach czy żłobkach raczej nie brakowało. W szkołach obiady, chyba mama nie płaciła lub płaciła symbolicznie. Teraz wydatki rodziców są zupełnie inne, nieporównywalne. 500 plus trochę podratowało sytuację bo znów więcej dzieci mogło korzystać z zajęć i wyjazdów. I nie zapomnijmy, że moja mama nie miała mieszkania na kredyt za 400 tyś tylko spłacała spółdzielnie w niewielkim czynszu. Problem był z kartkami, z dostępnością towarów, z kolejkami ale życie rodzin było tańsze.

Czyli zapewne Ukraińcy z biedniejszych stron za nasze 500 a jak „dobrze” pójdzie to i inni emigranci bo ciężko powiedzieć jak długo się wybronimy 😛