Przykład Pawla jest dobry i zawsze aktualny. Przy okazji – on nie zmienił imienia, prawdopodobnie od urodzenia był Pawłem (Paulos), Zaulos (Saulos) jest jego semickim przydomkiem. Św. Łukasz częściej korzysta z imienia Paweł po jego nawróceniu, ale to nie ma związku ze zmianą imienia, niektórzy bibliści uważają, że od momentu nawrócenia Łukasz korzystał z innego źródła. Co do dwóch imion – Żydzi w tamtym czasie często używali dwóch umion – semickiego i rzymskiego, które były dobierane na zasadzie podobieństwa (Zaulos=Saul/Paulos).
A więc zatem skoro podajemy przykład Pawła, który najpierw mordował potem się nawrócił i stał sie filarem Kościoła, to dlaczego ciągle wyciągamy brudy księzy sprzed lat, np. starym księdzom, którzy mają już 80 lat wyciągamy brudy sprzed 30 lat, które nei zawsze są nawet słusznym oskarżeniem? Znany jest przyklad księdza we Włoszech, który w wieku 80 lat trafił za kratki za molestowanie, gdzie niestety zmarł na zawał. Po jego śmierci sąd oczyścił go z zarzutów. Inny przykład biskupa w Australii, który trafił na 8 miesięcy do więzienia. Prasa zmieszała go totalnie z błotem. Wyrok przyjął ze spokojem w posłuszeństwie. Napisał za kratkami książkę. Po 8 miesiącach oczyszczony z wszystkich zarzutów wyszedl na wolność.
Takie wałkowanie oskarżeń na księży i Kościół dla mnie jest tożsame z osądzaniem. Nie osądzajcie, byście nie byli osądzeni.

Co tyczy tego, co mówisz o Twojej znajomości Kościoła. czytając to, co napisaleś, pomyślałem sobie, co ja bym wiedział o Kościele, gdybym swoje doświadczenia czerpał z dzieciństwa (tak naprawdę sprzed swojego nawrócenia). Ksiądz katecheta, który bił się z moim kolegą z klasy, bo po prostu puściły mu nerwy. Ksiądz z parafii, za którym krążyła opinia, że jest nałogowym graczem w karty itp. Oczywiście na tej podstawie powiem: tak, znam Kościół, dla mnie Kościół to ksiądz, który nie wytrzymał i bił się z uczniem na korytarzu. Ale on się bił raz, a uczył nas przez lata.

Dzisiaj Kościół który znam nie ma nic wspólnego z tamtym doświadczeniem. Gdybym miał przytoczyć moje obecne doświadczenie i przykłady świętych kapłanów chociaz w skrócie, musiałbym teraz spędzić nad klawiaturą kilka kwadransów. Tak czy inaczej – moje doświadczenie z podstawówki z lokalnej parafii nijak się nie przekłada na to, co dzisiaj wiem o Kościele jako dorosły człowiek, który jest świadomym członkiem Kościoła, który wie, dlaczego tam jest i który ma doświadczenie nie tylko jednej czy dwóch parafii, ale setek parafii, setek duchownych, zakonników i świeckich. Uwierz mi, Twoje doświadczneie z dzieciństwa może mieć mało wspólnego z ogólnym obrazem i być pełne spaczeń i stereotypów. Ja nie lubiąc Kościoła na pewno żyłbym doświadczeniem jednego księdza – hazardzisty z mojej parafii. Dziś to dla mnie tylko wesoła anegdotka. Na marginesie – ufam, że później został świętym księdzem.

Co do parafii, każdy katolik jest w jakiejś i jest zobowiązany by w niej służyć. Ja staram się to robić, choć swoją wspólnotę mam gdzie indziej. W mojej stodole powstawał ołtarz na Boże Ciało, niedawno też sprzątaliśmy w kościele, bo przypadła nasza kolej.