jehowi to sekta , herezja !

ja uważam trochę inaczej, nie jest mi wszystko jedno, sądzę, że ŚJ udziwniają na siłę, żeby się koniecznie odróżnić, i tak jest z określeniem Jehowa, które jest błędne i dzisiaj wiemy, z czego wynika ta forma (i dlaczego nie jest prawidłowa). Ja sam rozmawiałem z małżeństwem, które było wtedy 20 lat w tej organizacji i oni potwierdzili, że zdają sobie z tego sprawę, że to błędna forma. I to mi przeszkadza, szczególnie, gdy mi się ją narzuca. Bo wiadomo, ludzie są różni, żyją w różnych błędach, to jeden z nich. Gdyby tak nie było, to by mi naprawde nie przeszkadzało, ael z tego, co szukałem, słuchałem, czytałem, to forma jest błędna i upieranie się przy niej jest w pewnym momencie formą profanacji Imienia Boga, ktore raz, że nie powinno być nadużywane (dowodzi tego Biblia, np. tam, gdzie sam Bóg nie chce zdradzić swojego imienia), a dwa, że jest – jak napisałem – błędne. Upieranie się, że Jehowa jest Imieniem Bożym jest po prostu nieprawdą. W zapisie JHWH (albo JHW) – tak. Ale jak to słowo powinno być odczytane? – nie wiemy tego, najprawdopodobniej JAHWE, ale na pewno nie Jehowa. Świadkowie Jehowy tkwią w błędach, są młodą organizacją, która uczy się pewnych rzeczy od nowa, przeinacza fakty, fałszuje Biblię (zmieniając słowa). Nie jest mi to obojętne i zdecydowanie mi się to nie podoba, ale nie zmienię świata na siłę

Oczywiście ma Pani rację, w Biblii jest bardzo dużo ciekawych tematów.

przecież Mojżeszowi w Wj 3 też ukazał się anioł Jahwe w płonącym krzaku (Wj3,2: „I ukazał mu się anioł Jahwe w płomieniu ognia z krzaka”), z kim więc rozmawia, z aniołem, czy z Bogiem? Jeśli z aniołem, to anioł mu wyjawia „swoje” imię jako JHWH. A jednak wiemy, że rozmawiał tutaj z Bogiem. Anioł jest jakby formą manifestacji obecności Boga przed człowiekiem. Podobnie Jakub walczy z Bogiem (Rdz32,30), nie aniołem (anioł jest może pewną formą manifestacji Boga człowiekowi), następnie Jakub pyta Go – jak twierdzisz anioła, jakie jest jego imię, Ten odmawia odpowiedzi („Czemu pytasz mnie o imię?” Lecz poblogosławił go tam – Rdz32,30). Następny werset jasno wyjaśnia, że Jakub rozmawiał z Bogiem:
Rdz32,31 I jakub dał potem miejscu temu imię Penuel: „Bo widziałem Boga twarzą w twarz, a jednak pozostałem przy życiu”. (Tłumaczeznie wg Biblii Poznańskiej.)
Fragmenty te dowodzą jednemu – że Bóg wcale nie tak chętnie wyjawiał swoje imię. Dobrze zatem robili Żydzi, że nie szafowali nim tak bardzo, a i katolicy starają się czasem oszczędnie używać słowa Jahwe przy Żydach, by ich nie gorszyć. Jest ono rzeczywiście zapisane w Biblii wiele razy, ale Żydzi nie odczytywali go literalnie, tylko w tym miejscu mówili PAN (mimo, że było zapisane JHWH) – ŚJ nazywają to przesądem, I stąd też się wzięła forma Jehowa, bo przy JHWH często podpisane było Adonai, błędnie wzięło samogłoski z tego słowa i przypisano je do JHWH, co dało Jehowa. Dzisiaj w świecie biblistów uznane za formę błędną.
ŚJ poszli dalej i zastępując słowo Adonai, Elohim itp. w Biblii, zastąpili je wszędzie słowem Jehowa, nawet tam, gdzie dotyczyło Jezusa, tworząc sporo zamieszania i błędów.