Nadzieja

Jeszcze mam nadzieję
kiedyś się obudzić,
w kraju sprawiedliwym,
wśród życzliwych ludzi.
Gdzie uśmiech ze słońcem
zawsze w parze chodzi
i nie trzeba szukać
tu szczęśliwych ludzi.

Mówią,
że nadzieja głupocie matkuje,
chociaż się jak ona,
w kamieniu nie rodzi.
Rzadkim jest zjawiskiem,
lecz każdy to czuje,
bo tylko ona zostaje,
gdy wszystko zawodzi.

Każdego ranka,
gdy przecieram oczy,
patrzę,
czy życie nic się nie zmieniło.
Ale niestety,
po przespanej nocy
wszystko jest tak samo
jak dotychczas było…

Ja wiem.
Ktoś powie: To utopia, mrzonka.
Nigdy tak nie będzie,
póki zły szaleje.
A ja jednak wierzę,
że pewnego dzionka,
kiedy się obudzę
– spełnią się nadzieje.

W. Dereń