Świętokrzyski Szlak Architektury Drewnianej to samochodowa trasa turystyczna łącząca najciekawsze obiekty drewniane w regionie. 🚗🛺🚐

Jednym z obiektów, które znalazł się na szlaku jest drewniany kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego w Ostrowcu Świętokrzyskim.

28 grudnia 1933 r. na obszarze wydzielonym z szewnieńskiej parafii pod wezwaniem św. Mikołaja erygowano ostrowiecką parafię pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego. Pierwszym proboszczem został ksiądz Władysław Zdąbłasz, który już wcześniej korzystając z finansowego wsparcia dyrektora Zakładów Ostrowieckich Mieczysława Iwaszkiewicza w 1932 roku wybudował drewniany kościół w stylu zakopiańskim. Autorem projektu tego tzw. Kościoła Fabrycznego jest Tadeusz Rekwirowicz.
Modrzewiowy kościół początkowo zwany „Fabrycznym” został wzniesiony według planu sporządzonego przez technika Zakładów Ostrowieckich Tadeusza Rekwirowicza, który nawiązał do tzw. stylu zakopiańskiego. Fundatorem budowy był ówczesny dyrektor Zakładów Ostrowieckich Mieczysław Iwaszkiewicz. Kamień węgielny pod budowę kościoła przy obecnej ulicy ks. Józefa Poniatowskiego położono 18 października 1931 r. Budowę ukończono w 1932 roku, zaś 28 grudnia 1933 r. dokonano konsekracji obiektu.

Świątynia jest drewniana, trójnawowa w formie bazylikowej, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium z zadaszonym obejściem. Na frontonie po stronie prawej wznosi się wieża z daszkami na gzymsach i dzwonowatym hełmem z latarnią. Na dachu nawy głównej znajduje się sygnaturka. Wnętrze oświetlają rzędy prostokątnych okien. Mozaika podłogi współgra z intarsją boazerii ścian i drewnianym stropem. Na ścianach zawieszono duże obrazy, przedstawiające świętych. W prezbiterium o tradycyjnej „młodopolskiej” malaturze w noszącym cechy modernizmu drewnianym ołtarzu głównym znajduje się figura Chrystusa wykonana przez rzeźbiarza i malarza Ludwika Konarzewskiego z Istebnej. Polichromia w nawie bocznej została namalowana przez Edwardę Przeorską. W lewej nawie bocznej znajduje się ołtarz poświęcony patronce górników świętej Barbarze.

W 1939 r. przy kościele powstała dzwonnica, w której początkowo znajdowały się dwa dzwony (obecnie są trzy). Przy dzwonnicy stoi krzyż z 1881 roku poświęcony pracy górników ostrowieckich (w XIX wieku w okolicach Ostrowca wydobywana była ruda żelaza, m.in. w kopalni Henryk w Szewnie oraz kopalni Józef w Jędrzejowicach). W 1949 r. postawiono drewnianą plebanię. Do początku lat osiemdziesiątych XX wieku kościół kryty był gontem, w 1984 roku zastąpiła go blacha miedziana.