– Mistrzu, boję się choroby….

– To strach prowadzi do choroby….

Spędzając czas na ciągłej próbie obrony,
będziesz jak żołnierz wiecznie na wojnie. Z samym sobą….

Cała wasza energia będzie skierowana na kontrolę, będziecie stale czujni, wasze ciało napięte, podenerwowane…..

A potem zachorujesz…

Ale to będzie twoje największe błogosławieństwo …. choroba zmusi cię do zatrzymania się, aby zobaczyć to, czego jeszcze nie widzisz…..

Wewnątrz i na zewnątrz ciebie…

– Masz na myśli, że jak się nie boję, to nie zachoruję?

– Choroba zawsze niesie ze sobą skarb do odkrycia….

Jeśli pozwolisz odejść strachowi, łatwiej będzie ci go zobaczyć, to cenne przesłanie życia…

Strach jest jak mgła, która nie pozwala ci zobaczyć wielkiego boskiego projektu: jeśli się boisz, możesz tylko dostrzec swój symptom i nie jesteś w stanie uświadomić sobie, że w rzeczywistości jest to tylko maleńki fragment całej uniwersalnej układanki….

– A jak się nie bać?

– Naucz się w życiu codziennym odpuszczać. Do życia.
Nie uciekaj, nie stawiaj oporu, nie odwracaj się. Świętuj tajemnicę istnienia w każdym codziennym wydarzeniu…

Nie kategoryzuj niczego ani nikogo, nie dziel świata na dobrych i złych, nie osądzaj siebie ani nie potępiaj innych…

Bądź wdzięczny za to, kim jesteś, za to, co masz, za to, gdzie jesteś, za ludzi, których spotykasz. Bo co się stanie, cokolwiek się stanie…

Wszystko przychodzi do Ciebie, aby Cię wzbogacić, a nie zniszczyć!

Strach jest tylko usprawiedliwieniem: dać sobie prawo do obrony przed życiem!

– Nie jest łatwe, Mistrzu, tak żyć!

– Trudniej jest walczyć ze sobą codziennie, co godzinę, co minutę. I powoli znikać ze strachu…

Naszym największym strachem jest nie umrzeć.
Ale żeby naprawdę żyć!

Elena Bernabe