Ojcze, dziękuję Ci za ten dzień, za chleb powszedni, który me życie podtrzymuje, za wszystkie Twoje o mnie starania. Znów jeden dzień mojego życia jest już poza mną. Nie wiem, jak chciałeś, bym go przeżył; na pewno lepiej, niż to uczyniłem. Było w nim coś dobrego, lecz też i wiele zaniedbań. Za mało pytałem się, jaka jest Twa wola. Przeszedłem obojętnie obok ludzi, którzy na mnie czekali. Stanowczo za mało myślałem o Tobie i o tym, że miałem być Twoim narzędziem w kształtowaniu świata