Podczas naszego ostatniego wywczasu na Dolnym Śląsku odkryliśmy nową kategorię zabytków, którą niniejszym chrzcimy mianem zamków horeszkowskich. Rzecz polega na analogii, jaką dostrzegamy między siedzibą magnacką z Pana Tadeusza i rezydencjami śląskimi. Klucznik Gerwazy wprawił w mickiewiczowską ruinę jedne drzwi, by mieć co otwierać i zamykać, a chodząc nakręcał zegary, tym samym utrzymując zamek przy życiu. Cały zestaw nawiedzonych przez nas rezydencyj funkcjonuje analogicznie, choć oczywiście to "wprawianie drzwi" ma nieco inny charakter, bo w długiej perspektywie (zwykle ćwierćwiecza), właściciele planują je wskrzesić z martwych (Gerwazy chyba nie miał takich planów).