Pewien mnich w Tebach otrzymał od Boga łaskę, by poszczególnym potrzebującym udzielał tego, co jest im konieczne. Zdarzyło się pewnego razu, że w jednej wiosce rozdzielał jałmużnę i przybyła do niego kobieta ubrana w bardzo zniszczone odzienie. Gdy ją zobaczył tak nędznie ubraną, wziął całą garścią, aby dać jej dużo, ale ręka jego zamknęła się i wyjął niewiele. Przybyła inna, dobrze ubrana. Widząc jej szaty włożył rękę, by wziąć niewiele, lecz ręka otworzyła się i wyjął dużo. Dopytywał się o te obie kobiety i dowiedział się, że odziana w dobre szaty nalezy do szlachetnie urodzonych kobiet, lecz stała się ubogą. Dla pamięci swoich przodków ubiera się jednak dobrze. Ta druga natomiast ubrała się w zniszczone szaty po to, by coś otrzymać.

Apoftegmaty Ojców Pustyni