-
Grzech było siedzieć w domu, więc wyszedłem na popołudniowy spacer. Tym razem w kierunku parku i terenów nadwiślańskich. Warto było, bo miałem dwa miłe spotkania z wiosną w wydaniu roślinnym i ludzkim. To pierwsze możecie obejrzeć na załączonym zdjęciu. A to drugie w skrócie opiszę. Jestem w parku Dzikowskiego Zamku. Przede mną idzie para (ona i on). Doganiam ich bo idę znacznie szybciej i gdy jestem około 40 metrów za nimi, oni zatrzymują się, spoglądają na siebie, obejmują się i przytulają. Mijam ich a oni nadal trwają w przytuleniu. Nawet nie wiem czy zauważyli, że ktoś koło nich przeszedł. Byli mniej więcej w moim wieku, czyli młodzi, młodzi wiosennym powiewem uczuć 🙂
8 Komentarzy-
-
-
Też odnoszę wrażenie, że dzisiejszy świat oddala się od czystości natury, a sztuczność jest „skażeniem” natury. Tak jak tworzywa sztuczne, itp.
-
w takim razie rozumiem. U mnie jest głownie zachwyt nad otaczającym światem naturalnym, ale też wytworami ludzkimi, jakimi jest architektura i inne przejawy ludzkiej działalności… nie przeszkadza mi ingerencja ludzka, o ile nie jest niszcząca. Mówi się czasem w pozytywnym znaczeniu słowa – „miejsce niedotknięte ludzką ręką”. Ale przecież ręka ludzka często porządkuje dane miejsce, sprawia, że jest wygodniejsze. Myślę np. o szlakach w górach (schody z kamieni), czy krzyżu na szczycie. To są przejawy ludzkiej działalności, które wcale przyrodzie nie szkodzą, a są przecież dotknięte ludzką ręką.,,
-
To prawda, ale coraz mniej chodzimy, coraz więcej jeździmy. Coraz mniej bezpośrednio ze sobą rozmawiamy, zastępując kontakt z osobą kontaktem z urządzeniem. Nawet aktywność fizyczna często nie jest naturalnym bieganiem tylko na urządzeniu w pomieszczeniu. Ale nie jest tragicznie, bo np. coraz więcej ludzi pojawia się na turystycznych szlakach.
-
zgadza się. Ale np. mi technologia nie przeszkadza. Np. to bieganie w domu, o ile w ogóle ludzie z tego korzystają. Ja mieszkając w mieście bardzo dużo chodziłem. Nawet teraz odwiedzając Wrocław robię kilometry po prostu chcąc gdzieś dojść (np. od samochodu do księgarni – przykładowo 2 km, bo w centrum parkuję na ulubionym parkingu, a dalej idę pieszo). Na wsi już tak nie mam, bo pod domem mam samochód i jade do Rzeszowa, zwykle w to miejsce, w które chcę dotrzeć. Wysiadam i wchodzę. Mieszkając w Rzeszowie też więcej chodziłem, bo zamiast samochodem, szedłem zwykle na nogach (praktycznie ani razu nie jechałem w Rzeszowie autobusem). Krótko mówiąc – w mieście się więcej chodzi 🙂 na wsi trzeba się celowo do tego zmuszać, bo iść do lasu nie ma po co, chyba że właśnie na spacer, czyli „bez celu”
-
-
-
-
Media
Zdjęcia dodane do postów
Wideoklipy dodane do postów





Żyjemy w skażonym świecie,dlatego jeśli widzisz coś pięknego, czujesz prawdziwe wzruszenie , spotykasz dobrego człowieka – bierz to. Oglądaj, dotykaj, słuchaj. Choćby kwadrans, choćby jeden błysk światła, choćby jedna rozmowa…