Wybacz mi Boże te tęsknoty smutkiem wylane uśmiechy radości gwieździstych nocy w ramionach Mefisto...   Te dni które tylko moje warczały niepokojem te rozkosze które kochały chwilą...   Pozwól wspomnieniem nakarmić żałosny czas bo skoro mam zniknąć niech uwierzę we własne westchnienie.   Katarzyna Tercha-Frankiewicz