Stworzenia duchowe potrafią przybierać ludzką postać. Robili to na przykład aniołowie, którzy w przeszłości razem z ludźmi nawet jedli i pili (Rodzaju 18:1-8; 19:1-3). Nadal jednak pozostawali stworzeniami duchowymi i mogli wrócić do sfery niematerialnej (Sędziów 13:15-21).

Tak jak czynili to wcześniej aniołowie, Jezus po zmartwychwstaniu też na pewien czas ukazywał się w ludzkiej postaci. Będąc jednak stworzeniem duchowym, mógł nagle się pojawiać i znikać (Łukasza 24:31; Jana 20:19, 26). Fizyczne ciała, które przybierał, nie zawsze wyglądały tak samo. Dlatego nawet bliscy przyjaciele Jezusa rozpoznawali go tylko po zachowaniu i wypowiedziach (Łukasza 24:30, 31, 35; Jana 20:14-16; 21:6, 7).