Zanim nastąpiła inwazja na Ukrainę to planowałem coś napisać. Nie umiem sobie nawet przypomnieć czy chciałem napisać, że uderzy, czy też nie. Finalnie te moje złote myśli nie zostały przelane w żadnym poście. Natomiast, że jadąc do pracy w czwartek usłyszałem co się wydarzyło. Na początku nie mogłem do końca uwierzyć. Skontaktowałem się z kolegą Ukraińcem – podrzucił mi filmik co sie dzieje – a była 08:00 mniej więcej. Na filmiku widać lecące rakiety i uderzające w cele. Później podesłał mi jeszcze info z ukraińskiego portalu – okręg lwowski był atakowany praktycznie od początku agresji.
Zawodowo oznaczało to dodatkową prace – pracuję w transporcie i dwóm autom udało się odprawić już po stronie ukraińskiej. Tu chyba przeżyłem pierwszy szok – przewoźnicy nie bardzo wiedzieli jak się mają zachować i twierdzili, że towar należy już do strony ukraińskiej i nie mogą zawrócić kierowców – mimo naszych sugestii, że kierowcy powinny zostać natychmiast ewakuowani. Wtedy byłem wściekły, teraz chyba dociera do mnie, że oni też byli w szoku i chyba nie wiedzieli jak się zachować – doszło do tego, że jednego z kierowców trzymali pod Kijowem, mimo informacji od nas, że nie ma szans na rozładunek bo magazyn zamknął się ze względu na wybuch wojny. W dużym skrócie – chyba w końcu do nich dotarło i zawracali kierowców.
Jeden z nich – Polak – wracając na stronę polską został po stronie ukraińskiej przepuszczony bez przeszkód. Polska Straż Graniczna czy celnicy także go puścili. Problemem okazał się weterynarz. Kilka oświadczeń, upoważnień, a to brak pieczątki, a to podpis nieczytelny… W końcu wysłany kierowca z Mazowsza by zawiózł dokumenty szybciej niż kurier – zależało nam, mnie personanie, na zluzowaniu kierowcy po tych traumatycznych wydarzeniach. I w sobotę okazuje się, że weterynaria żąda powodu nierozładowania się u Ukraińców – oświadczenia. No jaki mógł być powód? Ręcę mi opadły. Pisząc te słowa mam nadzieję, że ten biedny kierowca w końcu opuścił teren przygraniczny.

Dziś z kolei oświecił mnie ksiądz na małej mazowieckiej wsi. Podczas kazania mówił o Ukrainie. Mówił jasno, Putin to twór naszych czasów – wcale nie wariat. On jest sobą a to my, kraje „zachodnie”, go tolerowały, witały na czerwonych dywanach itd… Lata 2008, 2014 nie nauczyły ich (nas?) absolutnie niczego.
Jeszcze wczoraj mówiłem, że Rosja wdepnęła w Ukrainie podobnie jak w Afganistanie. I patrząc po zaciekłości i determinacji Ukraińców – skończą jak w Afganistanie w latach 80′.
Jeżeli – zaznaczam JEŻELI – Rosja to faktycznie papierowy tygrys to Putin przegrał swoją wielką gre – I może należało wycofać wojska spod granicy i odpuścić sobie inwazję – nawet tracąc twarz. Zakładając, że miedialne doniesienia są prawdziwe i Putinowi kończy się, i rezerwa armii, i amunicja itd to „straszenie atomem” to jedyna opcja jaka mu pozostała. Mam nadzieję, że się nie wydarzy scenariusz atomowy.
Mam też nadzieję, że Rosja złamie sobie kły na Ukrainie.
Choć tu mam mieszane uczucia, trochę nie wierzę, że wystrzelali się z całego arsenału. Wierzę natomiast, że się przeliczyli. Pytanie czy po przegrupowaniu i ściągnięciu posiłków jeszcze będzie komu i czym walczyć z Rosją.
Zachowanie się liderów UE i innych krajów „cywilizowanych” pozostawiało sporo do życzenia. Trochę się wyprostowali, ale pod naciskiem i prezydenta Ukrainy, który okazuje się, że ma większe „jaja” niż niejeden z tych skarlonych liderów, oraz wszystko wskazuje na to, że pod wpływem Polski sporo z tych rzeczy stało się faktem. Choć wymieniany SWIFT wcale taki dotkliwy nie jest, ale na pewno utrudnia współpracę globalną.
Z jednej strony smutne, z drugiej zabawne, że po internecie krąży „mem”, że dotkliwsze sankcje dotyczyły Polski po Turownie niż Rosji po ataku na Ukrainę. Może się to zmieni.
Kończąc ten przydługi post – rzesze uchodźców to fakt, strach, panika to fakt, śmierć to też fakt. Cieszy mnie postawa rządu i szczerze żałuję, że jesteśmy za słabi by wesprzeć sąsiadów wojskiem.