Pomoc psychologiczna

Aby móc w pełni zrozumieć ideę Pomocy Psychologicznej prowadzonej w Klubie chciałbym wyjaśnić jak definiowane jest to pojęcie w literaturze naukowej.

Według Heleny Sęk owe pojęcie definiowane jest następująco:

„Pomoc Psychologiczna jest szczególnym rodzajem interakcji między osobą pomagającą i wspomagającą. W tym społecznym układzie strona pomagająca może być reprezentowana przez jedną osobę lub grupę osób, również strona wspomagana może być reprezentowana przez grupę osób lub instytucję”1

Jak w każdej formie pomocy, tak i w pomocy psychologicznej ważna jest diagnoza problemu, to znaczy zidentyfikowanie trudności z jaką dana osoba sobie nie radzi, określenie czynników podtrzymujących istnienie problemu, trudności związanych z jego rozwiązaniem, poszukiwanie sposobów rozwiązania trudności oraz wzmocnienie klienta w realizowanych przez niego zmianach. W przypadku działania pomocy psychologicznej w Klubach abstynenckich strona pomagająca jest reprezentowana przez terapeutów bądź zespół rehabilitacyjny. W kontakcie pomocowym w tego rodzaju instytucjach pomagający, jak pisze Helena Sęk w swojej publikacji „Społeczna psychologia Kliniczna”, przejawia postawy prospołeczne, których

„celem jest korzyść innych ludzi, zaspokojenie potrzeb drugiego człowieka, jego dobro lub spowodowanie zmiany w kierunku korzystnym dla tego człowieka”2.

Ten ostatni cel w dużym stopniu oddaje sens działań terapeutycznych prowadzonych w Klubie przez specjalistów psychologów. Czynnościom terapeutycznym niewątpliwie sprzyja motywacja, a czynnikiem powstania motywacji są „pomocne czynności prospołeczne”.

Takimi czynnościami są organizowane spotkania informacyjne w Miejskim Ośrodku Kultury. Mają one charakter prewencyjny, zwracają uwagę na problem jakim jest alkoholizm, jego istotę, wielkość występowania oraz możliwość jego pogłębienia jeżeli nie zostaną zastosowane na czas czynności interwencyjnych. W spotkaniach takich biorą udział pedagogowie oraz psychologowie udzielający porad jak uchronić się przed działaniem czynników mogących uwikłać w problem alkoholowy oraz o miejscach udzielających pomocy.

Jednym z takich miejsc jest właśnie Klub Abstynencki , z którym ściśle współpracuje wiele instytucji i osób prowadzących działania mające charakter pomocowych czynności prospołecznych”, a w razie zaistnienia choroby, terapeutycznych i motywujących, mających na celu

„dokonanie zmiany w kierunku korzystnym” 3. w sferze pomocy psychologicznej

„działania mają zmierzać do rozwiązania problemów osoby wspomaganej, do przezwyciężenia jej trudności, do zapobiegania życiowych zaburzeniom i usuwania ich”4.

w każdym postępowaniu terapeutycznym chodzi jednak o „optymalizację funkcjonowania” 5

człowieka i jego otoczenia.

Oznacza to przystosowanie zarówno jednostki, jak i środowiska, do występujących zagrożeń powodujących zaburzenia. Aby temu sprostać należy dokonać u osoby chorej lub zagrożonej wzrostu odporności na czynniki ryzyka czyli cechy, sytuacje i warunki sprzyjające powstawaniu zachowań ryzykownych, które z kolei powodują negatywne konsekwencje w zdrowiu fizycznym i psychicznym jednostki dla niej i dla jej otoczenia. Pomoc osoby psychologa jest nieodzowna w prowadzeniu działań naprawczych, mających na celu wykształcenie czynników chroniących i warunków zwiększających odporność na działanie czynników ryzyka, a tym samym powrót do normalnego funkcjonowania w środowisku lokalnym, społecznym, a co najważniejsze rodzinnym.

Aby leczenie przyniosło skutek musi być spełnionych kilka warunków. Jednym z nich jest zrozumienie przez alkoholika istoty swojej choroby. Dzieje się to najczęściej poprzez uświadomienie choremu konsekwencji jego postępowania przez rodzinę, znajomych czy też psychologa obecnego na spotkaniach informacyjnych w Miejskim Ośrodku Kultury czy Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. Jest to niestety proces postępujący bardzo powoli. W tym procesie osoba alkoholika dotyka niemal dna. Gdy do tego dochodzi chory staje przed decyzją związaną z rozpoczęciem leczeniem. Chory musi wyrazić wolę i chęć leczenia. Może zostać także skierowany na leczenie postanowieniem sądu, lecz wtedy proces leczenia postępuje bardzo opornie, a terapia może nie przynieść zamierzonego skutku. U chorego następuje potem często nawrót choroby i cały proces na nowo się rozpoczyna.

Aby alkoholik wykazał chęć leczenia potrzebna jest motywacja. Zdarza się, że alkoholik znajduje ją sam i udaje się do placówki pomocowej. Tym, dla których motywacja jest pojęciem zatartym gdzieś w palnięci pomagają

Kluby abstynenckie, prowadząc pomoc dla alkoholików czynnych oraz telefony zaufania, zwane pomarańczową linią.

„To program informacyjno – konsultacyjny dla rodziców dzieci pijących alkohol i zażywających narkotyki. Głównym celem programu jest wstępna konsultacja telefoniczna lub on-line oraz pomoc w dotarciu do specjalistycznych placówek zajmujących się tego rodzaju problematyką. „6.

Zgłaszający się do Klubu alkoholik czynny może liczyć na pomoc i wsparcie w postaci rozmowy z terapeutą. Dzwoniący pod pomarańczową linię chory zostaje wysłuchany i może liczyć na poradę. Zostaje także zaproszony na spotkania klubowe. Te ostatnie jest najbardziej wskazane, ponieważ członkowie mówiąc o swoich problemach, o tym jak je rozwiązują, jak pozostają w abstynencji, zmuszają niejako chorego czynnego alkoholika do myślenia, zachęcając tym samym do prób walki z nałogiem. Każdy członek opowiadając o swoich sposobach motywacji do podjęcia leczenia uświadamia choremu, że i on potrafi znaleźć je w sobie, wzorując się z początku na innych szukać swojego sposobu motywowania się do działania. Kolejnym krokiem staje się rozpoczęcie działań zmierzających do rozpoczęcia leczenia. Podstawowym działaniem jest udanie się do Państwowej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w celu wysłania chorego na detoksykacje, czyli odtrucie organizmu oraz ograniczenia objawów abstynenckich.

Celem detoksykacji jest zapoczątkowanie procesu leczenia oraz towarzyszącej leczeniu opieki psychoterapeutycznej i medycznej. Po detoksykacji przechodzimy do kolejnych form pomocy, takich jak terapia uzależnienia, psychoterapia innych zaburzeń i problemów osobistych, psychoedukacja, resocjalizacja i rehabilitacja.

Kluby abstynenckie są częścią terapii otwartych, do których często dołącza się terapie indywidualne i grupowe, mające na celu resocjalizację i rehabilitację, W Późniejszym okresie kontynuowane jest trwanie w trzeźwości poprzez spotkania członków w grupach abstynenckich.

Literatura;

1.H.Sęk S. 36 k(red.) ,.Spoleczna psychologia kliniczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993

2. Tamże ,Warszawa 1993 s. 365,

3. H.Sęk S. 36 k(red.) ,.Spoleczna psychologia kliniczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1993 s. 365.

4.Tamże ,Warszawa 1993 s. 368,

5. Tamże 368

6. https://pomaranczowalinia.pl/ Główna siedziba programu mieści się w Profilaktyczno-Rozwojowym Ośrodku Młodzieży i Dzieci PROM w Łodzi.

Pomarańczowa Linia -801 14 00 68

[email protected]